• این بخش به زودی فعال خواهد شد
xلطفا وارد شوید یا ثبت نام کنید
پربازدیدترین ها
  • مطالب

  • شنبه ۱۱ مهر ۱۳۹۴
  • نویسنده: محمدرضا مقیمی

Image : AP
1915
بازدید


حالا، اشیاء یاد می گیرند دروغ بگویند

شیوه های نظارتی، انسان را موجودی غیر قابل اعتماد میدانند که در جهانی قابل اتکا زندگی می کند. مردم ممکن است آنجایی که منافع احتمالی شان بر ریسک دروغ گفتن بچربد، دروغ بگویند اما اشیا این کار را نمی کنند!

از فردی بپرسید آیا حاضر است قول بدهد که همیشه کمربند ایمنی خود را می بندد، جوابی که خواهید شنید، در بهترین حالت، قابل شک است. حالا بهره وری انرژی یک لامپ را آزمایش کنید، و از آن جوابی قابل اعتماد خواهید گرفت. اشیا ممکن است دچار ایراد بشوند و حتی رفتاری غیرقابل پیش بینی از آن آنها سر بزند، اما آنها راهبردی (Strategic) عمل نمی کنند  و نمیتوانند رفتار خود را از قبل انتخاب و سر شما را کلاه بگذارند. ماده شیطان نیست.

اما همه ی این ها متعلق به قبل است. چیز ها اکنون درون خود نرم افزار دارند و نرم افزار ها رفتار هایی بر مبنای نظریه بازی را کد گذاری می کنند، همان طوری که فرم های دیگری از ریاضیات کاربردی را در قالب کد ها پیش می برند، و صد البته که آموختن دروغ گویی به محصولات به گونه ای سازمان یافته برای کمپانی ها همان قدر مقاومت ناپذیر است که برای فولکس واگن بود - در مقابل مجازات هایی که سیری نزولی را پشت سر می گذارند. و همانطور که در دنیای کلاه برداری مالی شاهدیم (و خواهیم بود) آنها  همیشه راه بهتری برای انجام آن پیدا خواهند کرد.

نظارت های زیست محیطی همیشه بهترین جا برای تقلب هایی با منفعت سرشار اقتصادی هستند، اما جاهای دیگری هم میشود تقلب کرد. نرم افزاری که خودروی شما را میراند، تلویزیون، یا ترازوی حمام شما ممکن است از فیلتر نظارت های استاندارد گذشته باشند و حتی استاندارد های درون سازمانی خودرا نیز داشته باشند اما همیشه یک Upgrade  ساده که در سکوت و در پس زمینه اتفاق می افتد میتواند همه چیز را تغییر دهد و محصولی که از آن استفاده می کنید را به جاسوسی تمام عیار بدل کند، که اطلاعات شما را از طریق کانال هایی که به خوبی پنهان شده اند درز دهد و هیچ کس با خبر نشود ( زیرا در این صورت یک افتضاح به بار خواهد آمد).  و در دنیایی که هر دستگاهی با چندین و چند دستگاه دیگر در تعامل است و به دستگاه هایی دیگر نیز اتکا دارد، دستگاه یک کمپانی ممکن است بخواهد دستگاه کمپانی رقیب را از دور کنار بزند! البته اگر ناظران در حال تماشا نباشند.

چند سال قبل به فولکس واگن 'هشدار داده شده بود'

چالش ذاتی چهارچوب های قانونی ما در استانداردهای فنی این است که آنها باید عادلانه و بر مبنای تعاریفی روشن باشند و همین ویژگی شناسایی و زیر پا گذاشتن آنها را آسان تر میکند. استاندارد های ما، جهانی مکانیکی را می پندارند که در آن، هر از چند گاهی که دوره ای از تست های نظارتی پایان می یابد اشیاء توسط سازندگانشان با دروغ هایی جدید به روز نمی شنود. و حتی اگر همه ی نرم افزار ها همیشه در دسترس باشند ادعای اینکه رفتاری نامطلوب از آنها سر نمی زند، ادعایی خام تلقی می شود – گاهی نرم افزار ها در انجام وظایفشان وا می مانند زیرا کمپانی های سازنده آنها یا نتوانستند مطمئن شوند که نرم افزارشان همانجوری که قرار بود کار میکند یا نه اصلا در این راستا کاری نکردند.

پس واقعیت این است که تجربه ی ما از جهان به طرز فزاینده ای به تحربه ی ما از کامپیوترهایمان و اینترنت ( و جای تعجب نیست که هردو) خلاصه خواهد شد.  همان گونه که ممکن است  هر کاربری حس کند کامپیوترش (بدون اینکه غیر عادی به نظر برسد) پر است از نرم افزار هایی که او هیچ وقت نصبشان نکرده و نمی داند که آنها چه می کنند و او هیچ گاه نپذیرفته که عنصری برای سود آوری کمپانی ای که هیچ وقت اسمش را هم نشنیده باشد. نرم افزار هایی که ممکن است در بهترین حالت ناکارآمد و در حالتهای دیگر بدخیم باشند (اما این را از کجا خواهید فهمید؟).

مارتین وینترکورن، مدیر عامل شرکت فولکس واگن، کناره گیری کرد

خودروها، چراغ های راهنمایی و رانندگی و حتی ساختمان ها نیز به گونه ای عجیب و مشکوک رفتار خواهند کرد. آیا خودروی هوشمند شما در حال رانندگی خودکار از قصد سرعتش را کم نمی کند تا مثلا حق تقدم را به مدل های گران تر بدهد؟ آیا دستگاه تهویه مطبوع شما که اتفاقا دوستدار محیط زیست هم هست، واقعا با ترموستاتی که توسط کمپانی دیگری ساخته شده درست کار نمی کند یا دلش نمی خواهد که درست کار کند؟ و تلویزیون شما که قرار است از دوربینش فقط برای پی گیری دستور های بدنی شما استفاده کند، قدری بیشتر کنجکاو است و وقتی کودکان شما مقابل تلویزیون هستند مدام پیشنهاد می کند برنامه های کانال دیزنی را دانلود کنید.

هیچ کدام از این چیز ها به راستی قانونی نیستند، اما بزودی تمامی آنها سود آور خواهند بود، و با ابزار هایی دائما فعال دور از چشم دولت ها(ی سالم و حامی حقوق کاربر) فعالیت خواهند کرد، و اگر کاربران مچ آنها را نگیرند ، گیر انداختنشان سخت خواهد بود.

Apple TV با قابلیت دریافت دستور بدنی (Gesture Command)

اگر تاریخ چند قرن کلاهبرداری مالی را مطالعه کنیم، یک درس مهم خواهیم گرفت و آن این است که ارتکاب گناه به عنوان ناظر (چشم پوشی) دستمزد های بسیار بالایی را به همراه دارد و مجازات ها به اندازه کافی دیر اتفاق می افتند تا دیگر نمیتوان نه جلوی سود نهاد ها را گرفت و نه جلوی دیگر ضررها را. ضررهایی که کلاه برداری فولکس واگن بر محیط زیست و سلامت عمومی گذاشته و می گذارد غیر قابل انکار و روشن است، اما تصور اینکه اخبار چه اتقاقات بدتری از این دست را بعدا خواهیم شنید، وحشتناک تر است. شاید بهترین اتفاقی که می توانیم امیدوارش باشیم این باشد که اشیا و اینترنت درونشان؛ ما را وسیله ای برای کلاه برداری هایی با مقیاس بزرگ برای تولید ثروتهایی عجیب و غریب و ضرر هایی که گریبان خودمان را خواهد گرفت، قرار ندهند.

نویسنده : Marcelo Rinesi

برای مشاهده متن اصلی  به زبان انگلیسی اینجا کلیک کنید.

  • دیزاین ،
  • فولکس واگن ،
  • Marcelo Rinesi ،
  • دروغ ،
  • محمدرضا مقیمی ،

نظرات
هنوز نظری ثبت نشده است، شما اولین نفر باشید
نظر