• این بخش به زودی فعال خواهد شد
xلطفا وارد شوید یا ثبت نام کنید
پربازدیدترین ها
  • مطالب

  • چهارشنبه ۲۲ مهر ۱۳۹۴
  • نویسنده: سروش علیزاده

2449
بازدید


نن گلدین

نن گلدین (1) عکاس آمریکایی و عضو گروه f 64 قطعا یکی از بزرگترین و تاثیرگذارترین عکاسان جهان محسوب می شود. او در سن چارده سالگی خانه را ترک کرد و در مدرسه ای در لینکلن (2) ثبت نام کرد. جایی که یکی از معلمانش او را در سن پانزده سالگی با دوربین آشنا کرد. اولین مجموعه ی شخصی او در سال 1973 با موضوعیت جامعه ی همجنس گرایان و ترنس ها و به معرفی دوستش، دیوید آرمسترانگ (3) برگزار شد.

از مجموعه های بی نظیر و مشهور او می توان به مجموعه ی ill be your mirror   اشاره کرد. گلدین در این مجموعه رویارویی سوژه هایش با خودشان و یا با محیط های شخصی خود را در ذهن آن ها به خوبی ثبت کرده است. به طوری که در  برخورد اولیه با عکس های این مجموعه لحن رک عکس ها بدون هیچ واسطه ی بصری و یا مفهومی ای و از پلی که می توان آن را پرده برداری از حجاب ناخودآگاهی دانست که انسان در رویارویی با شخص و موجودیت خودش  به همراه دارد، خصوصی ترین بخش حافظه ی رفتاری مخاطب را هدف می گیرد. این برخورد سخت و بی رحمانه با مخاطب و تثبیت خشونت درونی ای که در ناخودآگاه هر مخاطبی شکل ویژه ی خود را داراست، از بارز ترین عناصری است که گلدین به بهترین شکلی که ممکن بوده در این مجموعه ارائه کرده است. 

به نظر می رسد در ظرف این موضوع و بر محوریت به نمایش کشیدن یکی از اشتراکات مبرهن انسان ها که به واسطه ی امر برتری طلبی و نیاز به گرفتن تایید از سوی سایرین و محیط اطراف، همیشه در خفا و در پس ذهن هر انسانی از  آن بعنوان یک خاصیت شخصی و غیر قابل بیان، نگهداری می شود، نن گلدین دست به یاداوری وجهی از ماهیت انسان می زند که شاید مدت ها در فراموشی گم می شود و باز با جرقه ای از جنس همین عکس ها بخاطر باز می گردد.

 

مجموعه هایی که او با موضوعیت حس مشترک انسان ها کار کرده است از مجموعه هایی هستند که توسط او مستند نگاری شده اند و در آن ها به خوبی می توان پیوند بین مسائل مربوط و گره اجتناب ناپذیر آن ها را با وضعیت جنسی یک حس مشترک مثل عشق و میل عاطفی به همنوع دید. در بسیاری از این عکس ها پیش و پس از شکل گیری کنش ها و انشعابات محتمل و متعدد این قبیل مقولاتِ قابل درک از سوی هر مخاطبی، به گونه ای در قالب لحن تصویری گلدین جا گرفته است که تمامی فضای آن لحظه ای که توسط او مستند نگاری شده است و قابلیت برقراری ارتباط مستقیم و بی واسطه با مخاطب را پیدا کرده است، بطور کامل به شخصی که با تجربه ی زیست در قالب مخلوقی مثل انسان به تماشای عکس می نشیند، منتقل می شود.در مجموع می شود که مستند بودن بسیاری از عکس هایش را یکی از عوامل کلیدی در این بی واسطگی در لحن و زبان شخصی او دانست. شاید خصوصیت مذکور را بتوان در عکس های او در این مجموعه ها که سوژه را تنها و برهنه و در موقعیتی ساده از لحظه هایی که سپری کردنشان برای هر انسانی قابل درک است و حتی در اکثرشان تجربه شده است به خوبی پیدا کرد. این تجربه ی مشترک و قابل دسترس بودن فضای هر عکس و اینکه ذهن هر انسانی می تواند دستش را به واسطه اشتراکات انسانی، به حیطه ی آن عکس برساند شاید پر قدرت ترین رنگمایه ی تاثیر عکس های گلدین به حساب آید و خط او را برای مخاطب خوانا تر کند.

  • nan goldin ،

نظرات
هنوز نظری ثبت نشده است، شما اولین نفر باشید
نظر