• این بخش به زودی فعال خواهد شد
xلطفا وارد شوید یا ثبت نام کنید
پربازدیدترین ها
  • مطالب

  • یکشنبه ۵ مهر ۱۳۹۴
  • نویسنده: سروش علیزاده

2392
بازدید


بروس گیلدن و عکاسی در نزدیکی سوژه

بروس گیلدن (1) عکاسیست که متاثر از دوران رشد و بلوغش به خیابان های شهر هجوم می آورد و با نگاهی بی واسطه به سوژه هایش نزدیک می شود و ردپای ویژگی های دید منحصرش را در عکس هایش برای مخاطب در لحظه ی عکس به جا می گذارد.

 مجموعه ی لندن او غالبا عکس های پرتره ی او از چند شهروند لندنی است. نگاه گیلدن به این موضوعیت را با پیگیری کد هایی که در فرم این عکس ها محدوده ی مشخصی برای خود پیدا کردند، به گونه ای که  قابلیت بررسی خشک و قاعده واری را بیابد و مشخصا احتمال امکان برخورد احساس گرایانه را برای مخاطب کم کند، می توان یافت. بازی فرمی ای که رسانای مفهوم ذهنی او باشد، تا حد زیادی از نزدیکی گریز ناپذیر دوربین او با سوژه هایش و تحمیل پرسپکتیو ذهنی او تغذیه می شود. پرسپکتیو ذهنی ای که شاید گیلدن راهی به جز عکس گرفتن برای بیان آن نمی یابد. 

 مجموعه ی او از هایتی که مدت زیادی در آن به عکاسی مشغول بود را می توان ترکیبی از نگاه تلخ مستند وار او با لحن شخصی اش نسبت مقوله ی انسان در فضای شهری دانست. لحنی که گره عمیقی با شیفتگی او به خیابان( او خیابان را خانه دومش می نامد) دارد.

 

این نحوه ی بیان او در عکاسی و این میزان قاطعیت در لحن را می توان در عکس های تبلیغاتی او نیز پیدا کرد که باز هم  پیگیری علائم  ارجاع دهنده به ذهنیت های شخصی او در فرم عکس،  مخاطب را بدون فاصله و واسطه ی میانی با درک شخص خودش بعنوان عکاس از آن سوژه تبلیغاتی روبرو می کند و مخاطب حاصل این تقابل را به شکل لحظه ای از فهم و درک آن عکس و آن هم به سبب  تخمی که خود عکس در ذهنش کاشته است کسب می کند. 

از کارهایی که او برای باز کردن مسیر بین ذهن کسی که عکسش را بعنوان یک اثر هنری می بیند و ذهن خودش بعنوان عکاس آن عکس انجام می دهد، ارائه چند عکس رنگی و چند عکس سیاه و سفید در یک مجموعه و با محوریت موضوعی واحد است و پل میان این دو قسمت از یک مجموعه در کارهای او واژگان تصویری او است که انگار حرفی واحد را با دو لحن متفاوت بیان می کند.  

(1) : Bruce gilden 

منبع : وبسایت بروس گیلدن 

www.brucegilden.com

  • gilden ،

نظرات
هنوز نظری ثبت نشده است، شما اولین نفر باشید
نظر